Miodarki radialne – wydajne wirowanie bez przekładania ramek

Miodarki radialne są przeznaczone dla pszczelarzy, którzy podczas jednego miodobrania odwirowują większą liczbę ramek i chcą ograniczyć czas potrzebny na obsługę każdego wsadu. Promienisty układ kosza pozwala wykorzystać przestrzeń wewnątrz bębna znacznie efektywniej niż w klasycznej miodarce diagonalnej.

Najważniejszą zaletą miodarki radialnej jest możliwość jednoczesnego pozyskiwania miodu z obu stron plastra. Ramki pozostają przez cały czas w tej samej pozycji, dlatego nie trzeba ich wyjmować i ręcznie odwracać w trakcie wirowania.

Rozwiązanie to sprawdza się szczególnie w pasiekach średnich i dużych, ale mniejsze modele mogą być również dobrym wyborem dla intensywnie rozwijających się gospodarstw oraz pszczelarzy korzystających z ramek półkorpusowych.

Jak działa miodarka radialna?

W koszu radialnym ramki rozmieszczone są promieniście, podobnie jak szprychy w kole. Górne beleczki ramek skierowane są na zewnątrz, w stronę ściany bębna, natomiast dolne części ramek znajdują się bliżej osi kosza.

Podczas obrotów siła odśrodkowa usuwa miód z komórek znajdujących się po obu stronach plastra. Miód trafia na wewnętrzną ścianę bębna, spływa na dno miodarki, a następnie może zostać odebrany przez zawór spustowy.

Ramki nie wymagają zmiany położenia pomiędzy kolejnymi etapami pracy. Po załadowaniu kosza pozostają w nim aż do zakończenia wirowania.

Najważniejsze zalety miodarek radialnych

• jednoczesne odwirowywanie obu stron plastra,
• brak konieczności ręcznego przekładania ramek,
• duża liczba ramek mieszczących się w jednym wsadzie,
• efektywne wykorzystanie powierzchni bębna,
• możliwość przygotowywania kolejnych ramek podczas pracy miodarki,
• dobra wydajność w pasiekach odwirowujących większą liczbę korpusów,
• możliwość dopasowania sposobu pracy sterownika do rodzaju ramek i stanu plastrów.

Wydajność miodarki zależy nie tylko od liczby ramek mieszczących się w koszu. Znaczenie mają również ich wysokość, rodzaj miodu, temperatura plastrów, sposób odsklepiania oraz prędkość, z jaką kosz jest rozpędzany.

Bezpieczne wirowanie plastrów w układzie radialnym

W miodarce radialnej ramki nie są osłonięte na całej powierzchni tak jak w ruchomych kasetach miodarki kasetowej. Zbyt gwałtowne rozpędzenie kosza może więc zwiększyć ryzyko wyłamania ciężkich, młodych lub osłabionych plastrów.

Szczególnej ostrożności mogą wymagać:

• świeżo odbudowane plastry,
• ramki bardzo mocno wypełnione miodem,
• plastry z dużą ilością pierzgi,
• ramki nierównomiernie obciążone,
• miód o większej lepkości,
• wyższe ramki, które podczas wirowania są bardziej podatne na obciążenie.

Prędkość najlepiej zwiększać stopniowo. Początkowy etap powinien usunąć część miodu i zmniejszyć masę plastrów. Dopiero później można zwiększyć obroty i dokładniej opróżnić komórki.

Uniwersalny sterownik miodarek Konigin

Wszystkie miodarki Konigin wyposażone są w ten sam uniwersalny sterownik. Niezależnie od konstrukcji urządzenia użytkownik ma dostęp do trzech trybów pracy: A, M oraz R.

W miodarkach radialnych domyślnie stosowany jest tryb M – manualny. Dostępny jest również specjalnie przygotowany tryb R – radialny. Pszczelarz może wybrać gotowy program czasowy albo samodzielnie kontrolować cały proces wirowania.

Tryb M – manualny

Tryb M zapewnia pełną kontrolę nad pracą miodarki. Użytkownik wybiera kierunek obrotów, uruchamia kosz i płynnie reguluje prędkość za pomocą pokrętła znajdującego się na panelu sterownika.

Wyświetlacz pokazuje czas pracy, który naliczany jest w sekundach od momentu uruchomienia miodarki. Tryb manualny nie ma wcześniej ustalonej długości cyklu. Urządzenie pracuje aż do momentu przytrzymania przycisku STOP.

Podczas wirowania można na bieżąco:

• zwiększać lub zmniejszać prędkość,
• obserwować zachowanie kosza i ramek,
• dopasować obroty do rodzaju miodu,
• zareagować na nierównomierne rozłożenie ciężaru,
• wydłużyć pracę bez ponownego uruchamiania programu.

Z tego powodu wielu użytkowników miodarek radialnych wybiera właśnie tryb M. Pozwala on ostrożnie rozpędzać kosz i zachować większą kontrolę nad plastrami, które w układzie radialnym nie są podparte na całej powierzchni.

Tryb R – radialny

Tryb R został przygotowany specjalnie do pracy z miodarkami radialnymi. Użytkownik może wybrać jeden z czterech predefiniowanych czasów:

• 300 sekund – 5 minut,
• 360 sekund – 6 minut,
• 480 sekund – 8 minut,
• 600 sekund – 10 minut.

Czasy programów są zapisane w sterowniku na stałe i nie można ich zmieniać.

Przed uruchomieniem programu użytkownik ustawia pokrętłem docelową prędkość. Po naciśnięciu START miodarka rozpoczyna pracę od 50% ustawionej wartości, a następnie stopniowo zwiększa obroty podczas trwania cyklu.

Po uruchomieniu programu prędkości nie można już regulować pokrętłem. Sterownik samodzielnie realizuje przebieg wirowania do zakończenia wybranego czasu lub wcześniejszego przerwania pracy.

Tryb M czy tryb R?

Tryb R jest wygodnym rozwiązaniem, gdy pszczelarz chce skorzystać z gotowego programu i nie potrzebuje ingerować w prędkość podczas pracy. Automatyczne rozpędzanie od 50% zadanej wartości ogranicza gwałtowny rozruch pełnego kosza.

Tryb M daje jednak większą kontrolę nad każdym etapem wirowania. Jest często wybierany przy młodych plastrach, ciężkich ramkach, nierównomiernym wsadzie lub wtedy, gdy użytkownik chce bardzo łagodnie zwiększać obroty.

Oba tryby są dostępne w tym samym sterowniku. Wybór zależy od rodzaju ramek, stanu plastrów, właściwości miodu oraz doświadczenia osoby obsługującej urządzenie.

Dla jakich ramek sprawdza się miodarka radialna?

Miodarki radialne bardzo dobrze sprawdzają się podczas wirowania ramek niskich i półkorpusowych. Ich wysokość ułatwia równomierne usuwanie miodu z komórek i pozwala umieścić w koszu dużą liczbę plastrów.

W zależności od konstrukcji urządzenia możliwe jest wirowanie ramek stosowanych między innymi w systemach:

• wielkopolskim,
• Dadant,
• Langstroth,
• ostrowskim,
• Apipol,
• oraz innych systemach pełnych i półkorpusowych.

Przed zakupem należy sprawdzić nie tylko nazwę systemu, ale również dokładną wysokość i szerokość ramki. W niektórych miodarkach pełne ramki danego systemu mogą być wirowane w innej liczbie niż ramki półkorpusowe.

Dla kogo miodarka radialna będzie dobrym wyborem?

Miodarki radialne są szczególnie polecane:

• właścicielom średnich i dużych pasiek,
• pszczelarzom odwirowującym wiele ramek podczas jednego miodobrania,
• pasiekom pracującym na ramkach niskich lub półkorpusowych,
• osobom, które chcą ograniczyć ręczne przekładanie ramek,
• pszczelarzom przygotowującym kolejny wsad podczas pracy urządzenia,
• gospodarstwom, w których ważna jest duża pojemność pojedynczego załadunku.

Nie oznacza to jednak, że każda pasieka potrzebuje największego dostępnego modelu. Zbyt duża miodarka może być trudniejsza do prawidłowego załadowania, szczególnie gdy pszczelarz nie ma jednocześnie odpowiedniej liczby odsklepionych ramek do równomiernego wypełnienia kosza.

Równomierne rozmieszczenie ramek w koszu

Prawidłowe wyważenie wsadu ma duże znaczenie dla spokojnej pracy miodarki radialnej. Ramki należy rozmieszczać równomiernie na całym obwodzie kosza, zwracając uwagę na ich masę.

Ramka mocno wypełniona miodem nie powinna znajdować się naprzeciwko niemal pustego plastra. Duża różnica masy może powodować drgania, obciążenie konstrukcji i konieczność ograniczenia prędkości.

Jeżeli wsad nie jest idealnie równy, tryb M pozwala zmniejszyć obroty podczas pracy i bezpiecznie kontynuować wirowanie bez konieczności rozpoczynania całego procesu od początku.

Rodzaje napędu w miodarkach radialnych

W zależności od modelu miodarki radialne mogą występować z napędem:

• ręcznym – przeznaczonym przede wszystkim do mniejszych pasiek i okazjonalnego wirowania,
• ręczno-elektrycznym – łączącym wygodę napędu elektrycznego z możliwością pracy ręcznej,
• elektrycznym – zapewniającym największy komfort przy większej liczbie ramek.

Wybór rodzaju napędu powinien zależeć od wielkości pasieki, liczby ramek odwirowywanych w sezonie, dostępności zasilania i oczekiwanego tempa pracy.

Jak wybrać miodarkę radialną?

Przy wyborze urządzenia należy zwrócić uwagę przede wszystkim na:

• liczbę ramek mieszczących się w koszu,
• zgodność z używanymi systemami ramek,
• pojemność dla ramek pełnych i półkorpusowych,
• średnicę oraz wysokość bębna,
• rodzaj napędu,
• możliwość regulacji prędkości,
• konstrukcję kosza i sposób podparcia ramek,
• materiał wykonania elementów mających kontakt z miodem,
• konstrukcję zaworu spustowego,
• dostęp do wnętrza urządzenia podczas czyszczenia.

Większy kosz pozwala odwirować więcej ramek w jednym cyklu, ale wymaga również odpowiedniej organizacji pracy. Pszczelarz powinien być w stanie przygotować równomierny wsad oraz sprawnie odsklepiać kolejne plastry w czasie pracy urządzenia.

Miodarki radialne Konigin

W ofercie Konigin znajdują się miodarki radialne przeznaczone do pasiek o różnej wielkości i pracujących na różnych systemach ramek. Poszczególne modele różnią się średnicą bębna, pojemnością kosza, obsługiwanymi formatami ramek oraz rodzajem napędu.

Miodarki wyposażone w sterowanie elektryczne korzystają z uniwersalnego sterownika z trzema trybami pracy. W urządzeniach radialnych użytkownik może korzystać zarówno z trybu M, zapewniającego pełną kontrolę nad prędkością i czasem wirowania, jak i z trybu R, oferującego cztery gotowe programy czasowe.

Odpowiednio dobrana miodarka radialna pozwala jednocześnie odwirować dużą liczbę ramek, ogranicza konieczność ręcznej obsługi wsadu i usprawnia organizację całego miodobrania.